ο Χριστιανός Ορθόδοξος

ΑίΣΧΟΝ(!) Λεφτά εις καρνάβαλον (Καντιώτης!!!)

«Ουαί οι λέγοντες το πονηρόν καλόν και το καλόν πονηρόν, οι τιθέντες το σκότος φως και το φως σκότος, οι τιθέντες το πικρόν γλυκύ και το γλυκύ πικρόν» (Ησαϊας 5, 20) – έΚΤΑΚΤΟΝ!!!

ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ Ο ΔΗΜΟΣ ΚΟΖΑΝΗΣ, ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΚΑΙ Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΚΟΖΑΝΗΣ ΑΥΞΗΣΑΝ ΚΑΤΑ 10% ΤΙΣ ΕΠΙΧΟΡΗΓΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΝΑΒΑΛΟ!

ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ έγιναν μεγάλοι αγώνες απο τον Μητροπολίτη Φλωρίνης π. Αυγουστίνο Καντιώτη και τους εκεί ζωντανούς χριστιανούς, για την κατάργηση των ειδωλολατρικών οργίων. Οι αγώνες του αγωνιστού ιεράρχου εναντίον του καρναβάλου των Πατρών, απο το 1952-1996, καταγράφησαν στο βιβλίο– (έΚΤΑΚΤΟΝ!!!) του αειμνήστου Πατρινού Παναγιώτη Λόη, με τίτλο•

Αγοράστε το ιερόν πόνημαν-βιβλίον «Ο ΑΝΤΙΚΑΡΝΑΒΑΛΙΚΟΣ ΑΓΩΝ ΤΟΥ π. ΑΥΓΟΥΣΤΙΝΟΥ ΚΑΝΤΙΩΤΟΥ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΑ», έκδοσις Ι.Μ.Ζωοδόχου Πηγής «Λογγοβαρδας», Πάρος 2004

δεκταί όλαι αι πιστωτικαί κάρται, (Visa PAOK, Visa Olympiakos, Visa Panachaiki, Visa Florina F.C. ) – έΚΤΑΚΤΟΝ!!!
http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=9049

+

Εις άπαντας πλην των φιλοπτώχων εθελοντών του vatopaidi.wordpress.com
+
ο Αυνανισμός είναι Μεγίστην Αμαρτίαν!!!

+

+

+

Αμήν

Advertisements

3 Σχόλια

Subscribe to comments with RSS.

  1. 1451 said, on 09/02/2010 at 9:14 μμ

    Απαράδεκτον, ΑίΣΧΟΣ

  2. W.C-69 said, on 10/02/2010 at 7:50 πμ

    http://3.bp.blogspot.com/_6hsxbn67fBY/SeyJXQkba6I/AAAAAAAAMUg/NQX_vqHknMM/s400/%CE%91%CE%A5%CE%93%CE%9F%CE%A5%CE%A3%CE%A4%CE%99%CE%9D%CE%9F%CE%A3-%CE%9A%CE%91%CE%9D%CE%A4%CE%99%CE%A9%CE%A4%CE%97%CE%A3.jpgTΙ ΕΙΝΑΙ ΚΟΛΑΣΗ;

    «Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι
    εις το πυρ το αιώνιον το ετοιμασμένον
    τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού»
    (Mατθ. 25,41)

    TO ρολόι της τσέπης και το ρολόι της Εκκλησίας διαφέρουν. Tο ρολόι της Εκκλησίας μας λέει, αγαπητοί μου, ότι βρισκόμαστε στο Tριώδιο, μια περίοδο προετοιμασίας διαρκείας εβδομήντα ημερών. Σήμερα, των Aπόκρεων, είναι η Kυριακή που διαβάζεται το φοβερότερο ευαγγέλιο όλου του έτους.
    Σας έτυχε να βρεθείτε χειμώνα καιρό μέσα σε δάσος, να είναι ο ουρανός συννεφιασμένος, να πέφτουν αστροπελέκια και να σείεται η γή; Tρόμος και φόβος. Kάτι τέτοιο συμβαίνει με το ευαγγέλιο αυτό. Όποιος το διαβάζει ή τ’ ακούει με πίστη, νομίζει ότι πέφτουν αστραπές και βροντές. Aστράφτει και βροντά σήμερα το ευαγγέλιο. Περιγράφει τη μέλλουσα κρίση, το φοβερό εκείνο δικαστήριο. Kαι αν ως άνθρωποι, όταν έχουμε δικαστήριο, τρέμουμε και προσπαθούμε να βρούμε μάρτυρες υπερασπίσεως και βάζουμε συνηγόρους και τους πληρώνουμε για να αθωωθούμε, πόσο μάλλον πρέπει να φροντίσουμε από αυτή τη γή για την φοβερά εκείνη ημέρα;
    Nα εξηγήσουμε την εικόνα της μελλούσης κρίσεως; Mάλλον δάκρυα κι αναστεναγμοί αρμόζουν. Aπό το σημερινό ευαγγέλιο ας προσέξουμε τη λέξη «κατηραμένοι» (Mατθ. 25,41).
    Kήρυξα άλλοτε σαν σήμερα και μερικοί διέστρεψαν τα λόγια μου. Eίπαν· «Kαταράστηκε τις γυναίκες». Tέτοιο πράγμα δεν είπα. Έχω εχθρούς, που ζητούν την εξόντωσή μου. Aλλά το μαγνητόφωνο είναι μάρτυρας. Δεν καταράστηκα τις γυναίκες. Mέχρι τώρα δεν είπα τη λέξη «κατάρα». Tόσα χρόνια που είμαι επίσκοπος, άνθρωπο δεν καταράστηκα.
    Kαι όμως αυτή η λέξη, που τρομάζει κι αναστάτωσε τότε τον κόσμο, είναι σήμερα μέσα στο ευαγγέλιο. Tην είπε – ποιος; δεν την είπε η μάνα μας. που και η μάνα μας να το πει, είναι κακό. Διότι λέει η Γραφή, ότι όταν το παιδί προκαλέσει τη μάνα και την κάνει να οργιστεί και να καταραστεί το παιδί, η κατάρα της ξεπατώνει σπίτια. «Kατάρα μητρός εκριζοί θεμέλια» (Σ. Σειρ. 3,9). Aλλά δεν την είπε ούτε μάνα, ούτε πατέρας, ούτε παπάς, ούτε επίσκοπος, ούτε πατριάρχης· τη λέει ο Xριστός!
    * * *
    Όταν φτάσει η τελευταία εκείνη ημέρα, θα γίνει χωρισμός! Όπως ο βοσκός κάθε βράδυ, όταν γυρίζει στο μαντρί, ―το είδα με τα μάτια μου― βάζει αλλού τα πρόβατα κι αλλού τα γίδια, έτσι θα μας χωρίσει τους ανθρώπους ο Xριστός. Θα πάρει κόσκινο και θα μας κοσκινίσει· κι ό,τι είναι άχυρο θα πάει στη φωτιά, ό,τι είναι σιτάρι θα πάει στην αποθήκη. Θα χωρίσει την ανθρωπότητα σε δυο μεγάλες παρατάξεις· η μία θα είναι οι δίκαιοι, η άλλη θα είναι οι αμαρτωλοί. Kαι στους αμαρτωλούς, που θα πάνε στ\ αριστερά του, θα πει λόγια φοβερά ο Xριστός· «Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον το ετοιμασμένον τώ διαβόλω και τοίς αγγέλοις αυτού» (Mατθ. 25,41).
    Aκούτε τι λέει; Kατάρα, «κατηραμένοι»! Ποιοι; Aυτοί που δεν έχουν αυτιά ν’ ακούσουν και καρδιά να αισθανθούν τα λόγια του Xριστού, αυτοί που δέ’ χύνουν ένα δάκρυ για τ’ αμαρτήματά τους, αυτοί που δεν τήρησαν τις εντολές και μάλιστα την εντολή της αγάπης. Σ’ αυτούς, καθαρά και ξάστερα, είπε, ότι δεν θα έχουν έλεος· «Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον…».
    Eγώ, αδελφοί μου, είμαι αμαρτωλός και φοβάμαι την κόλαση. Eσείς είστε άγιοι και δέ’ φοβάστε; Yπάρχει αθάνατη ψυχή, και Kριτής που θα δικάσει την ψυχή εν ημέρα κρίσεως. Kαι τότε ο Xριστός θα πει λόγο, που δεν είπε ποτέ άλλοτε. Eκείνος, που ήταν όλο αγάπη και συγχώρηση, κι ακόμη και για τους σταυρωτάς του είπε «Πάτερ, άφες αυτοίς» (Λουκ. 23,34), τώρα είναι ο ίδιος που έρχεται από τον ουρανό και ενώπιον όλου του κόσμου λέει· «Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον το ητοιμασμένον τω διαβόλω και τοις αγγέλοις αυτού».
    Aυτή η κατάρα οδηγεί στην κόλαση. Aλλά τι είναι η κόλασης; Eίναι τιμωρία. Tι τιμωρία; Tρία πράγματα είναι η κόλασης· πρώτον χωρισμός, δεύτερον τιμωρία αιώνιος, και τρίτον συγκατοίκησης μετά των δαιμόνων.
    ―Xωρισμός. Ποιος χωρισμός; Tρέμει η γυναίκα να μη χωριστεί από τον άντρα, τρέμει ο άντρας να μη χωριστεί από τη γυναίκα, τρέμει προπαντός η μάνα να μη χωριστεί από το παιδί της. Δε’ μπορεί κανείς να ζήσει χωρίς πρόσωπα αγαπητά. Zούμε με την αγάπη· ζούμε, διότι υπάρχουν πρόσωπα που μας αγαπούν. Aν λείψει η αγάπη αυτών, ο βίος γίνεται αβίωτος. Περισσότερο όμως κι από τη μάνα κι από τον πατέρα κι από όλους είναι ο Θεός, η αιτία και η πηγή παντός αγαθού. Aν ο χωρισμός από αγαπητούς ανθρώπους κάνει τον βίο αβίωτο, πόσο μάλλον ο χωρισμός από το Θεό; Nα μη χωριστούμε από το Θεό! Διότι αυτό είναι κόλασης.
    ―Eπειτα, αυτή η κόλασης είναι τιμωρία αιώνιος. δεν είναι μια τιμωρία λίγων ™μερών, λίγων εβδομάδων, ούτε λίγων ετών. πως να το περιγράψω; Kάποιος μεγάλος ποιητής της Δύσεως έκανε μια εικόνα, για να μας δώσει μια ιδέα της αιωνιότητος. Φανταστείτε, λέει, μια θάλασσα· και κατόπιν ένα πουλί μυστηριώδες που να έρχεται κατά καιρούς, όπως κάθε χρόνο οι πελαργοί κι όπως κάθε καλοκαίρι τα χελιδόνια – τώρα πλησιάζει η εποχή που θα μας έρθουν. Aυτό όμως, το πουλί της αιωνιότητος, φανταστείτε το να έρχεται όχι ύστερα από ένα χρόνο, αλλα ύστερα από χίλια χρόνια. Kαι φανταστείτε να παίρνει εφέτος μια σταγόνα από τη θάλασσα αυτή· και ύστερα από χίλια χρόνια να παίρνει δεύτερη σταγόνα· και ύστερα από άλλα χίλια χρόνια να παίρνει τρίτη σταγόνα… Πόσα χρόνια, πόσα εκατομμύρια και δισεκατομμύρια χρόνια πρέπει να περάσουν, έως ότου το πουλί πάρει και την τελευταία σταγόνα από τη θάλασσα; Oι μαθηματικοί λένε, ότι θα έρθει η ώρα και η στιγμή που το πουλί θα πάρει με το ράμφος του και την τελευταία σταγόνα· ναι, τελειώνει και η θάλασσα και οι ποταμοί. Aλλά η αιωνιότης; Ω η αιωνιότης! Γι’ αυτό είναι φοβερός ο λόγος «Πορεύεσθε απ’ εμού οι κατηραμένοι εις το πυρ το αιώνιον…».
    ― Tέλος η κόλασης δεν είναι μόνο χωρισμός από το Θεό και τιμωρία αιωνία· η κόλασης ακόμα είναι συγκατοίκησης με τους δαίμονες. Yποφέρει η γυναίκα δίπλα σ’ έναν άντρα βλάστημο και χυδαίο, υποφέρει ο άντρας δίπλα σε μια γυναίκα κακοποιό και διεφθαρμένη, υποφέρει ο πατέρας όταν έχει παιδιά κακοαναθρεμμένα, υποφέρει όποιος είναι υποχρεωμένος να συμβιώνει με κακούς. Ποιος έκανε στη φυλακή; Tα χρόνια τα σκληρά, όσοι από μας πιάστηκαν και ρίχτηκαν μεσ’ στις φυλακές και τα στρατόπεδα, ήταν υποχρεωμένοι να ζήσουν μαζί με άλλους εγκληματικούς τύπους. πως να μην υποφέρει κανείς μέσα σε τέτοια περιβάλλοντα, όπως τα περιέγραψε ο Pώσος Nτοστογιέφσκυ στο έργο του «Tα κάτεργα»! Θέλεις λοιπόν δίπλα σου καλή συντροφιά. Eκεί όμως στην κόλαση ποιοι θα είναι συντροφιά; Oι δαίμονες! Tα πλέον κακοποιά, απαίσια και βδελυρά από όλα τα όντα.
    Tέτοια θα είναι η κόλασης, αδελφοί μου, όπου θα ριφθούν οι κατηραμένοι στο πυρ το αιώνιο.

  3. Είναι φανερό ότι ο ευσεβέστατος κ. Παναγιώτης δεν έχει μελετήσει τα τραγούδια του καρναβαλιού, αρκετά εκ των οποίων πασχίζουν να διευθετήσουν προβλήματα που προκύπτουν στις ιερές μονές.

    Από http://www.e-steki.gr, διαβάζουμε:
    Συμβουλές μιας Ηγουμένης
    -Τι έχεις πάθει κόρη μου κι είσαι έτσι αλαφιασμένη;
    -Έχω φαγούρα στο μουνί Αγία Ηγουμένη

    Σύρε μπροστά στην είσοδο εκεί στην Άγια Βρύση
    και τρίψε το με Αγιασμό. Θα σε ανακουφίσει

    Πήγα μπροστά στην είσοδο, πήγα στην Άγια Βρύση
    μα δεν ανακουφίστηκα, χρειάζομαι γαμήσι

    Τι λόγια λες αμαρτωλή; Σώπα και μας ακούνε
    κι εμάς μας λείπει η ψωλή αλλά δε βλασφημούμε…

    Και τι να κάνω η χριστιανή που είμαι καυλωμένη;
    Εσείς δεν έχετε ορμές Αγία Ηγουμένη;

    Λες να μην έχω κόρη μου; Τι λες; Να ‘χω αγιάσει;
    Καμιά αδερφή μες στη μονή δεν έχει τέτοια κράση…

    Και τότε; Πως τη βγάζετε; Ποιο είναι το μυστικό σας;
    Πείτε μου και δε θα το πω. Δίνω όρκο στο Θεό σας

    Κοίτα να δεις κοπέλα μου. Είσαι μικρή, δεν ξέρεις
    μα αν συνεχίσεις όπως πας, για πάντα θα υποφέρεις.

    Τόσο καιρό που φύλαγες την τρύπα σου για προίκα
    σου γίναν τα μουνόχειλα σα ξεραμένα σύκα

    Πρέπει λοιπόν σιγά σιγά τον πόνο να απαλύνεις
    Γι αυτό σου λέω με Αγιασμό την τρύπα σου να πλύνεις.

    Την πίσω τρύπα ή την μπροστά; Ποιο δάχτυλο να βάλω;
    Πες μου πως γίνεται σωστά. Αχ! Δεν αντέχω άλλο.

    Άκουσε κόρη μου καλά. Δώσε την προσοχή σου.
    Ποτέ δεν πρέπει μόνη σου να πλένεις το μουνί σου.

    Τράβα λοιπόν στην είσοδο, εκεί στην Άγια Βρύση
    Κι εγώ θα στείλω άμεσα κάποιον να σε φροντίσει

    Ποιος θα ναι; Πως θα λέγεται; Και ποια η καταγωγή του;
    Θα ‘χει λεφτά; Θα ‘χει όνομα; Αξίες στη ζωή του;

    Κόρη μην είσαι αφελής. Αφού κι εσύ το ξέρεις
    πως όταν φτάνει η στιγμή της καύλας κι υποφέρεις

    Δεν έχουν νόημα τα λεφτά ούτε η ανατροφή του
    μα να έχει μήκος αρκετό και πάχος το καυλί του

    Να στέκεται αγέρωχο, περήφανο γενναίο
    κι όσο κι αν το ταλαιπωρείς να παραμένει ακμαίο

    Τράβα λοιπόν και μη ρωτάς. Στη Βρύση που σου είπα
    Και συμβουλή. Πρώτη φορά, ποτέ την πίσω τρύπα.

    Συμβουλές μιας Ηγουμένης μέρος β’

    Μετά τα λόγια τα σοφά που είπε η Ηγουμένη
    η κόρη έφυγε τρέχοντας κι απ τη χαρά χεσμένη

    πήγε αμέσως μόνη της και στήθηκε στη βρύση
    προσμένοντας καρτερικά κάποιον να τη φροντίσει

    Ήταν ντυμένη ελαφρά κιλότα δε φορούσε
    γιατί η κάψα στο μουνί την (ε)ταλαιπωρούσε

    πέφτει στα δυο τα γόνατα τάχα πως προσευχόταν
    και μέσα της τον ψωλαρά περίμενε κι ευχόταν

    να ναι μαζί της τρυφερός μα κι άγριος όταν πρέπει
    και να ναι η πούτσα του ορθή σαν την Αγία Σκέπη

    να φέρεται με σεβασμό να ξέρει να προσφέρει
    αυτό που δεν κατάφερνε μονάχη με το χέρι…

    Κι εκεί, σκυφτή στα τέσσερα βλέπει ένα καβαλάρη
    που είχε ωραία κορμοστασιά, τεράστιο παπάρι

    και βγάζει ένα αναστεναγμό που πλάνταξε η φύση
    Να τονε το λεβέντη μου! Αυτός θα με γαμήσει!!

    Σηκώνει το κεφάλι της και του γελάει με τρόπο
    κλείνει το μάτι πονηρά του κάνει λίγο τόπο

    να έρθει από τα δεξιά τη φόρα του να πάρει
    και να μπορέσει εύκολα την τρύπα να κεντράρει

    Κι ο καβαλάρης βλέποντας τον κώλο τον παρθένο
    έτσι άσπρο και λαχταριστό έτσι καλοστημένο

    αρπάζει το παπάρι του φωνάζει Εν Τούτω Νίκα
    και της το βάζει άγαρμπα από την πίσω τρύπα

    Τι ήταν να το κάνει αυτό; Την ξάφνιασε την Κόρη
    της γύρισαν τα μάτια της. Βροντάστραψαν τα όρη

    Έβγαλε δυνατή κραυγή της κόπηκε η ανάσα
    της λύγισαν τα γόνατα της έφυγαν τα ράσα

    Όμως μετά το ξάφνιασμα, μετά την πρώτη αντάρα
    μετά το σοκ που ένιωσε της κόρης η κωλάρα

    ο πόνος -τι παράξενο!- άρχισε να ‘χει γλύκα
    πολύ το φχαριστιότανε αυτό το Εν Τούτω Νίκα

    Τι κι αν λιγάκι πιο νωρίς την είχαν ορμηνέψει
    διείσδυση στον κώλο της να μην την επιτρέψει;

    Τι κι αν η κάψα στο μουνί ήταν το πρόβλημά της;
    Τι κι αν την ξάφνιασε άγαρμπα ο ωραίος αναβάτης;

    Αυτή το φχαριστιότανε. Θα το ‘κανε και πάλι
    θα το ‘κανε και με ψωλή ακόμα πιο μεγάλη

    Άσ’ την να λέει την άσχετη την Άγια Ηγουμένη
    διπλά σε φτιάχνει το καυλί που από πίσω μπαίνει…

    Συμβουλές μιας Ηγουμένης Τέλος Τριλογίας

    -Τι έχεις πάθει κόρη μου και πας σα συγκαμένη;
    Μου κάναν Οθωμανικό Αγία Ηγουμένη

    -Σου άρεσε;
    -Μου άρεσε

    -Θα ξαναπάς;
    -Δεν ξέρω. Καλό το πισωκολλητό μα τώρα υποφέρω…

    -Δώσε καιρό στον κώλο σου να ηρεμήσει λίγο
    -Πόσο καιρό; Πονάω πολύ τα πόδια σαν ανοίγω

    Σε δύο μέρες αρχικά θα πάψεις να υποφέρεις
    έπειτα θέλει άλλες εφτά μέχρι να συνεφέρεις

    ό,τι σου λέω οι σοφοί πατέρες μας το βρήκαν
    του κώλου τα εννιάμερα πως λες εσύ να βγήκαν;


Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: