Φέρανε στο μοναστήρι ένα δαιμονισμένον (!!!)
Αγίου Νεκταρίου Μέρος Πρώτον
Λίγα Χρόνια μετά τη κοίμησή του, στα 1939, φέρανε στο μοναστήρι ένα δαιμονισμένο. Τον πήγαν στον τάφο του Δεσπότη. Τότες δεν υπήρχε τα εκκλησάκι πάνω από τον τάφο. Κι ο τάφος ήτανε χαμηλός. Το πεύκο μόνο ήταν κοντά. Οι παπάδες λοιπόν μνημονεύανε το δαιμονισμένο και τόνε διαβάζανε πάνω στον τάφο. Τον κρατούσαν δεμένο με αλυσίδες δύο χωροφύλακες και δύο ναύτες. Δεν μπορούσανε να τον κάνουνε καλά. Τους συντάραζε. Χάλαγε ο κόσμος. Μια στιγμή λοιπόν, ο δαιμονισμένος άρχισε να φωνάζει τόσο δυνατά, που φοβηθήκαμε όλοι: «Άγιε Νεκτάριε, μ’ έκαψες». Φώναζε το δαιμόνιο που ταλαιπωριόταν από τον Άγιο. Σε λίγο, ο άνθρωπος έπεσε σα νεκρός. Αυτό ήταν. Θεραπεύτηκε! Σηκώθηκε και με δάκρυα στα μάτια προσκύνησε τον τάφο, λέγοντας και ξαναλέγοντας: «Άγιε Νεκτάριε, μ’ έσωσες, σ’ ευχαριστώ»!
(http://) www.egolpio.com/SUBS/AGIOS_NEKTARIOS_sub.htm


















Τι σχέση έχει ο Άγιος Νεκτάριος με τον Άκη της φωτογρφίας. Όση το πέος με το δέος ή ο πρωκτός με το αιδοίο
micromouse
25/06/2008 στίς 3:57 μμ
Πως δεν έχει. Με θαύμα του αγίου Νεκτάριου, μπήκε φτωχός στην πολιτική και φεύγει πλούσιος. Μεγάλη η χάρη σου άγιε Νεκτάριε θαματουργέ.
Παραδοξολόγος
25/06/2008 στίς 9:25 μμ